En het is alweer 2008… Time flies!!
In de ‘kerstvakantie’ (twee weken geen workshops voor de bewoners) veel uitjes gemaakt. Zoals tripjes met de auto door Dartmoor en een beetje wandelen hier en daar. Tijdens zo’n tripje kwamen we een aantal gigantische stapels stenen tegen, dus allemaal eruit en foto’s maken! Wel erg koud, de stapels stenen (tors) liggen vaak boven op een heuvel, dus volop in de wind. Maar prachig.
En restanten van oeroude dorpjes bezocht, alleen stukjes muur, paadjes en walletjes van stenen waren nog te zien. Hangt een bepaald sfeertje op zo’n plaats, je kunt haast voelen dat er veel mensen geleefd hebben op die plek, misschien nog steeds wel…. Zijn veel Ghost stories over Dartmoor verkrijgbaar, een collega heeft zelf ook iets vreemds meegemaakt tijdens een nachtje slapen in een herberg midden in Dartmoor. In de nacht werd hij wakker van vele geluiden, mensen die pratend door de gang liepen enz. Toen hij de volgende morgen dat tegen de herbergier vertelde antwoordde die dat hij echt de enige was in de herberg deze nacht! Dat soort dingen, creepy!
Op 31 december was het New Years Eve, de gehele dag noemen ze hier New Years Eve! Maargoed, wij co-workers hadden voor de avond een International Food Party georganiseerd voor de bewoners en begeleiding van de Camphill. Dus voor supper hadden we hapjes uit Taiwan, Korea, Hongarije, Brazilie, Ghana, Duitsland en Nederland. Mijn culinaire creatie was natuurlijk; oliebollen! Was wel spannend, was de eerste keer dat ik ze echt zelf maakte en ze waren nog goed gelukt ook! 
Na het eten was er in de Hall een presentatie van muziek en foto’s van de landen waar wij co-workers vandaan kwamen. Om 21.00 uur zou de party eindigen maar om 20.00 uur was er niemand meer, dus ruimden we op en spraken we voor een uurtje later met alle co-workers in een van de huiskamers af om samen het nieuwe jaar in te gaan.
Het hoogtepunt was de Duitse warme wijn. In de keuken keken we allemaal hoe het klaargemaakt werd. Was een combinatie van rode wijn, vruchtesap, thee en kruiden. Na dit gemixed en verwarmd te hebben werd er met behulp van lepels een kogel van suiker boven geplaatst die met alcohol besprenkeld en aangestoken werd! Spectaculair gezicht, die bauwe vlammen. Op die manier smelt de suiker in de wijn en dat smaakt toch lekker!!
Al snel was het 00.00 uur en gingen we naar buiten met champagne en sterretjes. Vuurwerk is niet zo populair in Engeland, maar we hebben toch wat lichtjes gezien en knallen gehoord, verderop in het dorp.
Wel beetje raar hoor, dat ik niet mijn lieve vriendje en familie een knuffel kon geven!
Hierna hebben we nog wat spelletjes gedaan, onder andere ‘ Who am I?’, erg grappig; je zit met z’n allen in een kring, je schrijft voor je buurman/vrouw op een papiertje een naam van een bekende persoon waarvan je zeker weet dat je buur diegene kent en plakt het papiertje m.b.v. tape op zijn/haar voorhoofd. Iemand begint met vragen te stellen, waar alleen ja of nee op beantoord kan worden, om zo erachter te komen wie diegene is die op het papiertje op zijn hoofd staat. Als je vraag met nee beantwoord wordt is de volgende aan de beurt. Degene die het eerst zijn persoon raadt heeft gewonnen. En dan kan je doorgaan todat iedereen weet ‘ wie die is’.
Tijdens de vorige en tevens mijn laatste co-worker outing zijn we naar het Eden Project in Cornwall geweest. Dat is een complex van tuinen, waaronder 2 overdekte; een rainforest en een mediteraine tuin en buiten is er ook vanalles te zien (in voorjaar en zomer!).
Veel palmen en andere mooie planten gezien, hier en daar een tropische bloem, bananenbomen, koffie en cacoaplanten, enz. En er was een gedeelte waarin veel te zien was over recycling. Bijzonder geheel waar ook veel onderzoek gedaan wordt.
En afgelopen zaterdag zijn we met ‘het huis’ naar Tintagel, ook in Cornwall, geweest. Dat is een dorpje aan de Atlantische Oceaan, net niet America kunnen zien, was nogal grijs 
waar een eilandje (groot stuk rots) is, waar waarschijnlijk een van de kastelen van King Arthur gestaan heeft. Nu alleen nog een ruine, maar heel speciale plaats.
Eerst fish&chips, hadden we wel nodig na een trip van 2,5 uur in de bus.
De zee was prachtig woest en het regende en hagelde af en toe, dus niet alle bewoners wilden de bus uit. Met twee bewoners zijn een collega en ik richting het eiland gewandeld over steile, glibberige paadjes. Uiteindelijk moest je betalen om het eiland op te gaan en de twee mannen wilden geen geld uitgeven voor een beetje in de kou en regen te lopen! Dus mijn collega, die wel heel graag wilde en het was haar idee en haar laatste weekend hier in Engeland, ging wel en ik ging langzaamaan terug met de bewoners.
Veel foto’s gemaakt. En zelf nog even een 1000 jaar oud kerkje aan de kust bekeken. Ik wil daar zeker nog eens naartoe gaan, in voorjaar of zomer, om ook het eilandje te betreden.
Verder gaat het hier zijn gangetje, de workshops zijn weer open, dus het normale ritme zit er weer in. Gelukkig is de Pottery workshopleader weer beter en gelijk heeft ze me heel wat Pottery weetjes geleerd. Gister gewerkt aan een grote buitenpot van terracottaklei. Heerlijk, werken met klei! En aan het eind van de dag had ik me toch honger!
Laatste weekjes te gaan nu, dan weer lekker naar huis!
Liefs, Irene
