Blog van Irene Dekker

Ik ben al weer bijna 3 weken in Devon en ik moet zeggen dat ik me er best thuis voel!
Het is nu wel flink kouder aan ‘t worden, zo rond de 5 graden overdag.

Deze week vloog weer voorbij. Maandag koken, dinsdag in de ‘Pottery’, die ik trouwens in m’n eentje runde want de workshopleader was ziek! Maar de bewoners weten wat ze moeten doen en het ging prima.
Woensdag weer koken, ’s middags induction course over autisme, donderdag mijn day-off; naar Totnes geweest met een paar andere co-workers. Erg leuk shop stadje, vol met hippies, alternatieve winkeltjes, veel organic food stores en 2nd hand shops. Ook nog even bij het kasteel gekeken, maar dat was helaas gesloten (zoals vele bezienswaardigheden in deze periode).
Vrijdagochtend First Aid Course voor de co-workers, erg handig en leuk! Mond-op-mondbeademing en hartmassage op pop Anne, elkaar inpakken met verband!
En op de vrijdagmiddag wordt er geshopt met de villagers. Voordat we gingen shoppen gingen we eerst naar Bigbury on sea, the beach!! Supermooi daar! Ookal regende het, het was erg fijn de zee te zien. Bijzondere rotsformaties daar. Er is daar een eiland waar we over het strand naartoe konden lopen, omdat het ‘ laagwater’ was!
Na de walk on the beach op naar de Buckfast Abbey voor een bakkie.
Het verbaasd mij telkens weer hoe zelfstandig de bewoners zijn; ze gaan zelf naar binnen, pakken zelf een dienblad, vragen om een cup of tea en rekenen zelf af en zoeken zelf een plaatsje in de tearoom. Maar aan hun keuzes kun je zien dat er toch iets aan de hand is; bijv. cup of tea en een magnum almond! En ook zo aan hun manieren; achteraf even een flinke boer laten schalken door de stille ruimte van de Abbey tea room!
Op de vrijdagavond is er de ene week ‘ pub in the Hall’ en de andere week ‘film in the houses’, voor de bewoners, elke maand georganiseerd door een ander huis.
De zaterdagochtend is bestemd om de bewoners te helpen bij het schoonmaken van hun kamers en ander schoonmaakwerk. Verder is het free time voor hen.
En op zondag gaan een aantal bewoners naar de kerk. Twee bewoners zijn katholiek en gaan naar een andere kerk (de Buckfast Abbey!), ik ging met ze mee. Mijn eerste rooms katholieke kerkdienst! Bijzonder, maar ik kon lang niet alles verstaan. En wat een wierook, bleeh! Na de dienst, op weg naar de uitgang zei een man tegen me; ‘You did a jolly good job today’, waarschijnlijk zijn de bewoners anders wat meer te horen!

Vanmiddag ga ik koekjes bakken, alleen al voor de geur tot de volgende keer!

xxx Irene

Bellen naar de vaste lijn is ‘much more cheaper’ dan naar mijn mobieltje.

Ik ben bereikbaar op het telefoonnummer van ‘Avalon House’ :
0044 1364 - 642422

De komende tijd werk ik op maandag-, dinsdag- en zaterdagavond in het huis tot 21.00 uur, dus tot 22.00 uur voor jullie! En tussendoor ben ik ook vaak in het huis.

xx Irene

Sinds deze week draai ik mee als co-worker in het huis Avalon. Een huis waar 6 mannen wonen in de leeftijd van 21 tot 62 jaar. Deze mannen hebben eenverstandelijke handicap en enkele van hen zijn autistisch. Ik vind ze heel bijzonder en interessant.
Zo is er bijvoorbeeld een man waar je geen ‘hi’, ‘hello’ en ‘ sorry’ tegen mag zeggen, want dat roept erg nare herinneringen bij hem op en daardoor raakt hij in de war. Maar dat is erg lastig, want het zijn woorden die je dagelijks meerdere malen gebruikt!
Een van de mannen is er een van adel! Hij praat ook heel decent English, maar herhaalt zijn zinnen 3 tot 5 keer, dus het duurt even voordat hij zijn verhaal heeft gedaan!
Een andere man is heel erg lief, heeft het niveau van een kind van 2, moet geholpen worden met het naar bed gaan, maar begrijpt veel meer dan de anderen.
De meesten vragen veelal om bevestiging, bijvoorbeeld; ‘ is tuesday today, ins’t it?’, voornamelijk omdat ze hun eigen leven niet goed begrijpen. Dus het is belangrijk om duidelijk te zijn, hun vragen te beantwooden en een ontspannen sfeer te creeren.
Bijna allemaal zijn ze zeer zelfstandig en kunnen zichzelf verzorgen.

In deze moderne Camphill Community (er zijn tv’s, computers met internet enz.) wordt gewerkt met een rooster, erg fijn!
Waar je bij andere communities als co-worker elke dag van 7.00 tot 21.00 uur werkt en uiteindelijk behoorlijk oververmoeid kan raken, is er hier vastgesteld dat je niet meer dan ongeveer 45 uur mag werken. Ook pas sinds een paar jaar. Dus je kan een dag de kookdienst, schoonmaakdienst en avonddienst hebben, maar dan heb je de volgende dag alleen de middagdienst. Dus je hebt genoeg tijd voor jezelf.
Op de dinsdag werk ik bij de werkplaats de pottenbakkerij, misschien in de toekomst ook bij de weverij, op de andere dagen in het huis.
En verder als je geen ontbijt-, lunch- of supperdienst hebt, ben je niet verplicht om erbij te zijn. Als je een ochtend niet hoeft te werken kun je dus uitslapen en op je eigen tijd ontbijten.
Maar het is wel gezellig om samen te eten, kaarsje aan, als een grote familie, dus ik ben er meestal wel bij!

Gister (donderdag) was mijn day off en was ik met andere co-workers die ook vrij waren (toevallig allemaal Koreanen) een dagje naar de stad Exeter met de bus. Leuke stad, bijzonder grote kathedraal, leuke kledingwinkels (incl. H&M!).
De day off voelt echt als een vakantiedag. Vooral omdat de omgeving en alles nieuw voor me is, ik ben tenslotte in een ander land!

Op woensdagmiddag en vrijdagochtend is er Induction Course, voor de nieuwe co-workers. Dan worden er bijv. EHBO cursussen gegeven of colleges. Deze week over autisme, wat ik heel interessant vind.

Ik heb het tot nu toe erg naar mijn zin hier. Heel vriendelijke mensen (zowel staff, villagers als co-workers), het is hier erg mooi, vanuit elk raam zie je prachtige bomen, vogels, soms koeien, heerlijk!

Liefs, Ireen

Hello!

Nou, daar ben ik dan. Het begon allemaal heel spannend; mijn 1e vliegreis! Nadat Thijs me had uitgezwaaid ging ik richting de gate. Waar de douane al druk bezig was, wat heel veel tijd kostte. Iedereen moest zijn jas uit doen, riem af, alles uit de zakken, sommigen moesten zelfs de schoenen uit doen. Gelukkig kwam ik er moeiteloos doorheen en ging ik naar de plek waar het vliegtuig klaar zal staan. Het was een kleintje, met propellors! Nog net geen cesna!
Ik zat bijna achterin. Toen ik aan de stewardess vertelde dat het mijn eerste vlucht was zei een mevrouw achter me; ‘ it’s just like sitting in a bus’, en een man; ‘ it’s not very good to sit in the back at your first flight’! Grappenmakers, die Engelsen! Maar inderdaad, net als een bus, maar dan toch wel een stuk spannender! Het was donker toen we vertrokken, maar toen we eenmaal boven de wolken vlogen was er in de lucht een prachtig kleurenspel te zien, wauw! Dan merk je weer wat kleur doet met een mens!
En natuurlijk nog even kennis mogen maken met de turbulentie, maar dat viel uiteindelijk best wel mee.

Aangekomen in Exeter snel wat rondgebeld dat ik veilig was geland. Er stond iemand klaar om me mee te nemen naar de Community. Grappig, ik wilde al instappen aan de bestuurderskant!

Ik kwam aan in het donker, dus pas de volgende dag zag ik hoe de omgeving hier eruit zag; heel erg mooi!! Het ligt hier op een heuvel met allemaal bomen erom heen in allerlei herfstkleuren. Sprookjesachtig!
Ik slaap in een chalet naast Avalon, het huis waar ik kom te werken. De houseparent van dit huis is een Nederlandse!

En gelijk was er een ‘co-workers day out’, alle co-workers kunnen als ze willen mee naar bijvoorbeeld een stad. Deze keer gingen we naar Tavistock, een dorp verderop. We werden gebracht door een housemanager en reden dwars door het Dartmoor National Park. Heel mooi daar, veel hoogteverschillen, de heuvels/bergen zijn hier veel hoger dan ik gedacht had. Met hier en daar echte haarspeldbochten.
In Tavistock hebben we gelunched bij een pub, gewandeld en veel foto’s gemaakt.
De andere co-workers komen uit Brazilie, Korea, Hongarije, Duitsland en Italie. Dus lekker multiculti en heel gezellig.

En al weer een buikgriepje achter de rug. Ik ook met mijn gevoelige gestel!! Maar nu ben ik weer fit en vanmiddag gaan we met een aantal villagers naar de Buckfast Abbey, for tea. Schijnt een heel mooie maar ook toeristische plaats te zijn, ben benieuwd!

With love, Irene